Zwavelaars

Het gebruik van teleportatie werd bekend door de TV-serie Star Trek. Hier werden Kirk en zijn mensen vanuit de Enterprise naar de planeten gestraald. Dit was eigenlijk een truuk van de makers om het maken van uitstapjes op planeten te versnellen omdat anders vaak weer een extra pendelraket nodig was.

Het is de vraag of het ooit werkelijkheid wordt. Door mechanismen als het onzekerheidspricipe van Heisenberg (hoewel de serie daar een intrigerende compensator voor heeft) en de gigantische hoeveelheid informatie waar het om gaat, ligt dit op zijn minst nog een heel stuk in de toekomst. Inmiddels is het wel mogelijk gebleken om in het laboratorium een foton over een meter te teleporteren.

Wat zou er gebeuren als het echt mogelijk was om mensen in een flits naar een willekeurig andere plek op Aarde te teleporteren? Natuurlijk zou het leger hier eerst volledig bezit van nemen en de techniek geheim proberen te houden. Fantastisch immers, om een James Bond even snel naar de juiste plek te sturen waar hij zijn werk kan doen. Waarschijnlijk zou het in eerste instantie niet mogelijk zijn om, zonder de juiste apparatuur ter plekke, iemand weer terug te stralen zodat Bond zelf zijn weg terug zou moeten vinden...

Op den duur zal de techniek ook buiten het leger gebruikt gaan worden. Het gaat tenslotte om concepten uit de natuurkunde en die zijn voor iedereen te bestuderen en de kosten van elk stuk techniek gaat uiteindelijk omlaag zodat het steeds meer onder bereik van iedereen komt.

Uiteindelijk zullen er wel speciale plekken komen (teleport stations) waar iedereen heen gaat om, tegen betaling, naar zijn bestemming gestraald te worden. Vliegtuigen, boten, treinen en auto's worden zo op den duur overbodig voor grote afstanden.

De politie zal er niet zo blij mee zijn want het arresteren van een voortvluchtige misdadiger zal een stuk lastiger worden maar waarschijnlijk is er dan wel een wet die iedereen verplicht om een chip te implementeren bij de geboorte...

Voorlopig hoeven we ons hier niet druk over te maken.

Het huis van onze buren staat een half jaar te koop. Ze gaan terug naar de omgeving waar ze opgegroeid zijn. Een paar weken geleden was er een Open-Huizen-Route en daar zagen we toevallig een gezin gebruik van maken. Pa, Ma, een baby en een zeer druk jongentje van een jaar of 3. Het jong was blijkbaar onder de indruk van de tuin en liet dat goed horen. Pa maakte enkele bezwerende opmerkingen maar daar stoorde hij zich niet aan. Voor ons genoeg reden om de vurige wens uit te spreken dat dit gezin niet onze nieuwe buren zouden gaan worden.

Een week daarna, ik werkte toevallig thuis, werd in de middag aangebeld. De moeder. Aan haar uitspraak te horen liggen haar roots ergens in oost-Europa maar ze sprak zeer goed Nederlands. Ze stelde zich voor als de potentiële koper en vertelde dat onze buren verteld hadden dat wij hier nog niet zo lang woonden en dat we hier vooral voor onze rust gekomen waren. Dat laatste is een wat kort-door-de-bocht, niet complete, samenvatting maar in de kern niet onjuist. Ze wilde weten hoe wij tegenover kinderen stonden.

Daar sta je dan; Een eerlijk en kort antwoord was geweest dat ik echt geen zin heb in het gejengel van een duidelijk ADHD-kind met ouders die hem niet in de hand hebben en dat ik ze daarom liever niet als buren had. Maar het is wel heel netjes dat ze even langs komen om mij deelgenoot te maken van deze situatie. Natuurlijk gun je onze huidige buren ook niet dat ze de dupe worden van hun eigen openhartigheid. Dit alles schoot in een flits door mijn hoofd. Ik koos er voor om tactisch maar wel duidelijk te antwoorden.

Inmiddels was Pa en het jong ook aanwezig; De laatste springend, gillend en spelend met een leeg chips zakje. Ik vertelde dat we niet vrolijk zouden worden als we 's zomers lekker in de tuin zitten en op 5 meter afstand er continue gegild en geschreeuwd wordt maar dat aan de andere kant we ook niet op een eiland wonen en dat we het zouden zeggen als het ons stoort. Het gesprek ging door maar ik had nog twee keer de gelegenheid om deze boodschap te herhalen.

We namen vriendelijk en beleefd afscheid.

Ik hoop dat ze geen zin hebben in buren die steeds aan de voordeur hangen met het verzoek om een plastic zak over het hoofd van hun zoon en baby te trekken.

Inmiddels staat er weer een Open-Huizen-Route vlag van een andere makelaarsclub bij de buren in de tuin. Het huis is dus nog niet verkocht, zodat ik hoop heb dat ze verder zijn gaan zoeken...

Fortis:Here today. Where tomorrow?

Afgelopen zondag was er bij ons een “straat BBQ”. Een mooie gelegenheid voor ons om de andere mensen in onze straat te ontmoeten. Natuurlijk hadden we in de afgelopen zes maanden dat wij er nu wonen met vooral met de meer direkte buren kennisgemaakt. De meerderheid kenden we echter alleen van gezicht of helemaal niet.
Het was gelukkig droog en de opkomst was groot. Niet alleen bestaande bewoners maar ook de mensen van wie wij het huis gekocht hadden, waren aanwezig. Ook twee gezinnen die nèt een huis gekocht hadden maar er nog niet wonen waren aanwezig. We hebben een hele leuke avond gehad en kunnen blij zijn met onze straatgenoten.

Zaterdag, na thuiskomst van een feestje, zaten we nog even te zappen en zagen zo de laatste 10 minuten van een soort zombie film met o.a. Dennis Hopper. Ook in deze film (was wel een soort parodie) was het weer als vanouds; Hoewel de zombies traag en wat stram lopen en de “levende” mensen hard wegrennen, weten de zombies toch altijd deze vluchtenden te verschalken.

De zomer lijkt nu echt voorbij. Vanmorgen, op het tijdstip dat mijn wekker gaat, was het nog vrij donker. Natuurlijk ook omdat het bewolkt was en regende. In allerlei bomen en struiken in de tuin zijn de besjes bijna rijp. Tekenen van de natuur dat het zoetjes aan weer uit is met de pret en we ons moeten gaan opmaken voor de herfst en winter.

Ik hoop op nog een paar mooie weken voor die herfst en winter losbarst.

In de archieven van Zwavelaars is te zien dat het inmiddels ruim 7 jaar geleden is dat dit weblog gestart is. Daarmee is het waarschijnlijk zoetjes aan tot de oudste nog bestaande en actieve (hoewel dat soms wat hapert) weblogs in Nederland gaan behoren. Natuurlijk met andere die hards als Verbaljam maar niet meer met een Bieslog (die met een herbezinning bezig is).

In het begin was het vooral om het fenomeen webloggen te onderzoeken en te ervaren. Hierbij helpt het als je het altijd leuk gevonden hebt om “verhaaltjes” te schrijven. Dat laatste bleef maar stond regelmatig onder druk van gebeurtenissen in het dagelijkse leven. Dan heeft Zwavelaars even geen prioriteit. Bij mij zal er dan ook niet snel een crisis zijn die ik op Zwavelaars breed zal uitspinnen: “Wat is de zin van webloggen?”, “Kan ik het nog wel opbrengen?” en meer van dergelijke uitingen die bij webloggers van het eerste uur te vinden zijn.

Hoe lang ik nog door zal gaan? Geen idee. Voorlopig denk ik er niet aan om een “rm -rf” op Zwavelaars los te laten.

Gisteren bij de notaris geweest. Het huis in Poortugaal is nu niet meer van mij. Voordat ik naar de notaris ging heb ik nog even mijn naambordje er afgehaald en een laatste rondje gemaakt. Een leeg huis. Niet meer mijn huis. Geen “thuis”.

Het is goed geweest.

In de auto naar de notaris, kwam het bekende citaat van Charles Dickens in mij op; Zijn “A Tale of Two Cities” begint met “It was the best of times, it was the worst of times.” en dat past wel bij de tijd die ik in Poortugaal gewoond heb. Prachtige tijden vanaf de verhuizing in 2002 en ellende vanaf half 2005 (en eigenlijk al wat eerder).

Ik ben natuurlijk blij dat het huis verkocht is. Het is een afsluiting van toch een mooie periode terwijl er al een nieuwe mooie periode begonnen is.

Ik hoop wel dat deze periode veel en veel langer mag duren.

Twee weken geleden belde KPN Mobile. Of ik wist dat mijn abonnement van mijn mobiele telefoon in augustus afliep. Dat ze aanbiedingen hadden voor het verlengen ervan met 1 of 2 jaar. Nu ben ik tevreden over KPN en de dekking die ze bieden. Ergens wil ik in de toekomst wel eens de nieuwe iPhone uitproberen maar nu nog niet. Een jaar verlengen leek mij daarom prima. Ik mocht ook, gratis, een nieuwe telefoon uitzoeken. Ik was heel tevreden met mijn HTC TyTN, met uitschuif toetsenbord en UMTS/HSDPA maar goed, ik kon het toestel altijd verkopen nietwaar? Mijn keuze viel op de Nokia N82: met ingebouwde GPS, UMTS/HSDPA en Carl-Zeiss 5Mpixel camera met echte Xenon-flitser. Ik kon mij vaag een test herinneren waar dit toestel heel goed uitkwam.

Een weekje later had ik hem in huis en ik ben inmiddels helemaal om. Geweldig toestel! Heerlijk om ook weer eens een lekker snel reagerend scherm te hebben. Het Symbian-OS zal hier ook aan meehelpen in plaats van die trage en instabiele Windows Mobile ellende op de HTC. Natuurlijk is er een Gmail-client en snapt hij IMAP4. Verder een prima (Opera) browser, camera, muziek, radio, scherm, afmetingen... Google Maps werkt vlekkeloos met de ingebouwde GPS en de eigen Nokia navigatie werkt natuurlijk ook goed.

Het “echte” toetsenbord van de TyTN mis ik wel een beetje maar grote verhalen tik je toch nooit en met T9 kom je ook een eind. Kortom, ik heb na twee jaar weer een Nokia en het bevalt uitstekend.

Het is stil geweest hier op Zwavelaars. Alle drukte na de verhuizing, het weer een dagelijks ritme vinden en steeds weer dingen te doen in huis en tuin zorgden ervoor dat dit weblog niet mijn volle aandacht had.

Inmiddels begint de rust terug te keren. Nog een paar dagen en ook de verbouwing van de badkamer is klaar, zodat er voor dag en dauw geen aannemers meer over de vloer lopen. Ook is mijn huis bij Rotterdam nu “bijna” verkocht. Het voorlopig koopcontract is getekend zodat het ernaar uitziet (onder voorbehoud van het rondkrijgen van de financiering door de koper) dat het (na 8 maanden in de verkoop gestaan te hebben) binnen 8 weken verkocht is.

Tijd om in ons nieuwe huis de laatste dingen te doen (de dozen op zolder moeten nog wat uitgepakt/geordend/weggegooid worden en met die ruimte kan er dan een hangkast komen).

Kortom, we zijn er bijna.

Een paar weken geleden was er een grote verkeerscontrole in Almere. Er werd natuurlijk gekeken of bestuurders teveel gedronken hadden. Ook de technische staat van de voertuigen en of er belastingschuld was werd onderzocht. Opmerkelijk was het bericht dat een 34 jarige man uit Zeewolde een auto bleek te hebben met een gemodificeerde uitlaat (“brulpijp” genoemd in het artikel) waardoor er maar liefst 134 dB geproduceerd werd. Nu is 120 dB de pijngrens en waar 134 dB mee te vergelijken is... Waarschijnlijk meer lawaai dan een startende Concorde op een paar meter afstand. De bestuurder zal er waarschijnlijk niets van gemerkt hebben; Die was toch al doof door de muziekinstallatie in zijn auto.

De gekko had thuis een heel verhaal verteld over de tunnel van het Licht die sappige motjes naar hem bracht. Niet iedereen had hem geloofd. Na het nodige praten was het hem gelukt om vier andere gekko's mee te krijgen. Vier potentiële gelovigen die vanavond met hem optrokken.
Dezelfde muur. Dezelfde plaats. Hij had zelfs dezelfde bewegingen gemaakt als gisteren om de god van het witte licht gunstig te stemmen maar tot nu toe was er geen tunnel van wit licht te zien. De andere vier gekko's begonnen te morren...

Onze vakantie op La Palma hebben we doorgebracht in een leuke bungalow met uitzicht op de Atlantische Oceaan. 's Avonds kwamen gekko's kijken of er nog insecten waren. Ingrid had deze beestjes nog niet eerder zo goed kunnen bekijken. Ik gebruikte mijn zaklantaarn om er een beter zichtbaar te maken. Al heel snel, ging een motje richting de lichtplek op de muur waar de gekko zat. Ik liet de lichtbundel net voor de gekko staan. Binnen een minuut zat het motje op die plek en werd door de gekko opgegeten. Binnen een paar minuten onderging een tweede motje hetzelfde lot. Ik vond dat ik toen wel weer genoeg in de natuur ingegrepen had en doofde de zaklamp.

Afgelopen maandag was de sleuteloverdracht van het nieuwe huis. Op maandag 3 maart is de verhuizing compleet.

Drukke dagen...

Nu ik de afgelopen maanden elke dag met de auto heen-en-weer reis tussen Rotterdam en Amsterdam, ben ik door het langdurig in de file luisteren naar de radio niet alleen helemaal op de hoogte van alle nieuwsfeiten maar ook van de ontwikkelingen in de muziek. Wat dat laatste betreft was ik hiervoor vaag op de hoogte van het bestaan van Amy Winehouse. Eigenlijk het enige dat ik wist was wat er in de media over haar drankgebruik gezegd werd. Bijvoorbeeld dat ze klaarblijkelijk stomdronken op het podium stond. Wat ze precies zong, wist ik eigenlijk niet. Tot onlangs. Het begon met “Back to Black” en “Valerie”... Wat een stem! Als je niet beter wist zou je zeggen dat er een doorleefde zwarte soul-zangeres aan het werk was, niet een frêle, jonge, Britse zangeres. Niet voor niets willen vele grootheden uit de populaire muziek, van Prince tot Paul Webber en George Michael graag met haar werken.

Ik moet echter steeds denken dat het wellicht allemaal maar heel kort gaat duren. Dat ze ergens in de naaste toekomst niet alleen teveel drank tot zich neemt maar ook andere middelen. Dat Amy Winehouse voor de laatste keer het nieuws haalt, als ze ergens dood gevonden is. Ik hoop het niet. Ik hoop dat de ontwenningsklinkiek (waar ze ondanks “Rehab” toch heen gegaan is) zal werken en ze nog lang mooie muziek zal blijven maken.

Op de dag dat de politie geen snelheidscontroles deed,waren er veel minder files tijdens de spits.

Ik wens alle bezoekers van Zwavelaars een goed en gezond 2008 toe!

In de TV-reclame van de Brise Scented Oil brander wordt gezegd: “En als de olie is opgebrand, gaat de vlam vanzelf uit!”

Hoe is het mogelijk!

De potentiële koper van mijn huis was de afgelopen weken niet of nauwelijks meer bereikbaar; “Hij is in het buitenland” vertelde een “zaak waarnemer” mijn makelaar. Raar. In Nederland zijn meer mobieltjes dan mensen. Mobieltjes die meestal ook in het buitenland werken. Of je moet diep in de bush zittten. Of ergens anders waar mobieltjes niet toegestaan zijn. Zoals een ziekenhuis. Of een gevangenis.

Raar, dat je naar een huis komt kijken, de vraagprijs wilt betalen en vervolgens niets meer van je laat horen.

Hoe dan ook, een andere belangstellende die het huis al een keer gezien had, is nog steeds geïnteresseerd en komt deze week voor een tweede keer kijken. Volgens mijn makelaar is deze “zeer geïnteresseerd”. Een bezichtiging van iemand anders staat volgende week in de agenda. Die verkoop gaat dus wel lukken.

Geweldig! Mijn huidige huis is (in principe) verkocht! Er was nogal wat serieuze belangstelling en deze aspirant kopers willen er gewoon de vraagprijs voor betalen (die trouwens heel reëel was).

Vandaag is mijn bod op een huis door de verkoper geaccepteerd, zodat het nu vrijwel zeker is dat ik per 1 maart 2008 een stuk dichter bij mijn nieuwe werk ga wonen... Nu nog mijn huidige huis verkopen. Dat staat bijna een maand te koop en inmiddels zijn er al vier bezichtigingen geweest en staat er volgende week in ieder geval nog een op de planning. Mijn makelaar is positief gestemd en ik ook.

...is Zwavelaars begin augustus toch ongemerkt zes jaar geworden!

De teenslipper wordt in diverse landen wel “flip flop” genoemd, naar het geluid dat je hoort als er iemand met dit schoeisel voorbij loopt. Onlangs heb ik dit zelf weer kunnen constateren. Je hoort echt “flip flop flip flop ...”. Met wat inspanning is er ook nog “flop flip” van te maken maar de eerste vorm is wat blijft hangen. Waarschijnlijk omdat de “flop” een wat lagere klank heeft en het daardoor meer geschikt is als “laatste klank”.

Waarom zijn het eigenlijk twee klanken? Waarom is het geen “flip flip” of “flop flop”? De slippers zijn toch verder gelijk (op de links/rechts verschillen na, natuurlijk). Komt het omdat de mensen niet symmetrisch lopen en daardoor een voet meer belasten waardoor er twee klanken komen? Misschien doordat bijvoorbeeld het linker been wat meer kracht heeft en zodoende bijdraagt aan een ander geluid?

Vorige week heb ik naar de DVD Casino Royale (2006) gekeken; De eerste James Bond film met Daniel Craig als “007”. Een onderhoudende en zeker een van de betere Bond films.

Het verhaal speelt zich af aan het begin van de loopbaan van Bond, als hij net zijn “license to kill” heeft ontvangen. Zo bezien, zou het ergens aan het begin van de jaren 60 moeten afspelen, nog voor de eerste Bond-film, Dr. No uit 1962. Het is dan echter wel erg vreemd dat de film gewoon in het heden lijkt te spelen, met zaken als mobiele telefoons, laptops en de laatste modellen van Aston Martin en Ford Mondeo...

Op nu.nl

“'Vroeg opstaan niet gezond'
Uitgegeven: 6 september 2007 15:03

TOKIO - Generaties lang is gepredikt dat het goed zou zijn voor "den werkenden mensch" om vroeg op te staan. Maar uit wetenschappelijk onderzoek blijkt nu dat dat juist ongezond is.”

Ik ga het morgen gelijk weer in praktijk brengen, het is tenslotte goed voor mij.